Mijn eerste keer

Roline Palmer studeert af aan de VU voor de studie rechten. Ze is sinds mei 2017 bemiddelaar in Geuzenveld-Slotermeer. Ze heeft 3 zaken gedaan en had onlangs haar 1ste bemiddelingsgesprek.

Hoe kwam je bij Beterburen terecht?
Mijn stagebegeleider vertelde me over Beterburen en dat zij daar al een aantal jaren voor bemiddelt. En werd ook geprikkeld door een keuzevak mediation dat ik volgde.

Waarom wilde je gaan bemiddelen?
Ik woon met veel plezier in Nieuw-West en ben blij dat ik met mijn mede-bemiddelaars een steentje kan bijdragen aan mijn eigen omgeving. Door begrip en communicatie is er zoveel te bereiken. Ik ervaar dat je makkelijk met buren een verbinding maakt omdat je ook buurtbewoner bent. Mijn vrienden en familie gaven me terug dat ik eigenlijk altijd al een bemiddelaar ben en intuïtief al jaren in mijn sociale omgeving bemiddelde.

Hoe verhoudt bemiddeling zich naar jouw mening tot juridische oplossingen?
Naar mijn mening is de juridische weg niet altijd de meest geschikte oplossing. Juridisering kost veel tijd, energie en geld en worden bovendien door partijen als belastend ervaren. Conflicten kunnen op een snellere, goedkopere en effectievere manier opgelost worden. Ik merk dat conflicten complex kunnen zijn en het niet altijd gaat om de juridische belangen en gelijk krijgen, maar ook om andere belangen zoals erkenning, gehoord en gezien willen worden. Juist daar ligt de verbinding en de oplossing. Deze oplossingen zijn ook duurzamer omdat ze uit de mensen zelf komen i.p.v. dat ze extern juridisch zijn opgelegd. Bovendien past het binnen de bredere maatschappelijke trend waarin burgers zelf zeggenschap willen over hun leven. Ter illustratie heb ik ooit een zitting op locatie mee gemaakt. Het betrof een juridisch geschil over een erfafscheiding. Deze mensen woonden in prachtige villa’s, maar waren zo verteerd door hun conflict dat ze daar niet van konden genieten. Ik had het idee dat er meer kwaad dan goed was gedaan. De rechtszaak had goed uitgepakt voor 1 partij, maar het was duidelijk dat er 2 verliezers waren.

Hoe was je eerste bemiddeling?
Ja, dat was een interessante zaak. Het ging om buren waarvan een oudere migrant die geluidsoverlast had van de kinderen van het vluchtelingengezin boven hem.

Het was een zaak die heel lang duurde doordat mensen slecht en beperkt bereikbaar waren. Ook trok een van de buren zich op een gegeven moment bijna terug, het had nogal wat voeten in aarde. Toen het uiteindelijke bemiddelingsgesprek eraan kwam, vond ik het wel spannend. Ik vroeg me af of het wel goed zou komen, omdat er ook een tolk aanwezig zou zijn en ik benieuwd was of die mensen wel contact konden maken en op elkaar konden reageren als er een tolk tussen hun actie en reactie stond.

Het grootste gedeelte van het gesprek verliep behoorlijk stroef. De tijd ging snel en we waren al bijna door de tijd van de tolk heen en gingen richting eind van het gesprek. Mijn mede-bemiddelaar en ik keken elkaar aan met een blik van: “dit gaat hem niet meer worden”. Toen zei de vrouw van de vluchteling ineens tegen de oudere immigrant dat ze hem wel echt als een vader van de buurt zagen. Klaarblijkelijk was dat wat deze man wilde horen. Zijn gezicht ontspande en er kwam een lachje tevoorschijn.

Vanuit daar vonden ze elkaar en gaf de man zijn buurman een compliment. Omdat de huizen nogal gehorig zijn, gaf de oude immigrant aan dat hij de vader zijn kinderen uit Nederlandse boekjes hoorde voorlezen. Hij zei dat hij dat zo goed vond, dat hij zijn kinderen Nederlands probeerde te leren en gaf aan dat hij ook nog Nederlandse boekjes voor de kinderen had liggen en hem wel daarbij wilde helpen. Ook werd duidelijk dat toen de oude man destijds aan zijn kersverse nieuwe buren vroeg wat voor een geloof ze hadden, het christelijke vluchtelingen gezin dit een hele intimiderende vraag vond. De buurman vertelde dat hij hen dat destijds alleen had gevraagd omdat het Ramadan was en hij toen voor hen had willen koken. Aan het einde van het gesprek werden er handen geschud. Ik dacht “geweldig, hier doe ik het voor!”. Mijn ideeën werden bevestigd, buurtbemiddeling helpt om elkaar weer als mens te zien.  Het geeft buren de mogelijkheid om hun relatie te herstellen en recht te doen aan het eigenlijke conflict.

Hoe zou je je in toekomst nog als bemiddelaar willen ontwikkelen?
Ik zou graag nog meer willen loslaten en het de buren zelf laten doen. In het begin dacht ik dat iedereen met elkaar in gesprek moest gaan. Ik vond dat dit voor hun de allerbeste oplossing was. Ik heb gemerkt dat mensen zelf voor een gesprek open moeten staan en dat dit hun eigen beslissing is of er een bemiddelingsgesprek komt. Verder ga ik het allemaal vanzelf zien en meemaken. Ik heb erg veel zin in alle zaken die nog gaan komen!