Waar is de buur?

Problemen met toeristen en tijdelijke bewoners.

Tijdelijk (vakantie)verhuur van woningen heeft effecten op de buurt. Een goede burenrelatie is niet van belang. Binding en betrokkenheid met de buurt zijn nihil. En wisseling van bewoners maakt dat er steeds opnieuw aandacht moet worden gegeven aan de terugkomende overlast.

Eerst wat cijfers: Er zijn wettelijk gezien drie vormen van tijdelijke verhuur: vakantieverhuur (waaronder airbnb), short stay en Bed & Breakfast. Iedere vorm heeft landelijk en per gemeente vaststaande regels en verplichtingen. Uit de ‘evaluatie toeristische verhuur van woningen in Amsterdam’ uit 2016  blijkt:

 

- 10% van de respondenten ervaart overlast van verhuur van woningen in de buurt. Dit aandeel is ondanks een stijging in het vermoeden van verhuur onveranderd ten opzichte van het voorjaar van 2015 (het laatste onderzoek). In centrum is dit aandeel 17%.

- Een ruime meerderheid (64%) van Amsterdammers is tegen permanente verhuur van woningen aan toeristen.

- Over tijdelijke verhuur zijn Amsterdammers verdeeld of onbeslist: 30 % positief, 40% neutraal, 26% negatief, 4 % heeft geen mening.

 

Wat vinden de buren hier eigenlijk van?

 

Als gespecialiseerde organisatie in buurtbemiddeling bij burenoverlast behandelt Beterburen vele vormen van overlast. Geluidsoverlast is in ons werkgebied veruit de meest voorkomende vorm van overlast. Maar wat doe je als je iedere week overlast ervaart van andere huurders, omdat het huis wordt verhuurd via bv airbnb. Beterburen signaleert een trend op dit gebied. Het komt steeds vaker voor dat buurtbewoners aanmeldingen doen of informatie bij ons inwinnen, omdat ze niet weten hoe zij met deze situatie moeten omgaan. De eigenaar van de accommodatie is moeilijk te bereiken, omdat deze niet op het adres verblijft en met de huurders is ook geen overeenstemming te bereiken, omdat deze vaak na het weekend alweer weg zijn. Bovendien komen de huurders om te genieten van hun vakantie in het ‘vrije’ Nederland. Dan heb je toch geen zin in gesprekken met een ‘zeurende buur’.

Het zoeken naar de verhuurder gaat soms via wereldwijde wegen. Contactverzoeken via mail worden vanuit Dubai, India, London of Polen beantwoord. Niet iedere eigenaar voelt zich geroepen om het gedrag van hun huurders aan te pakken. Vaker gebeurt het dat meerdere omwonenden met klachten gezamenlijk proberen een oplossing te vinden.

Nu de problemen ook bij de overheid steeds duidelijker is, worden nieuwe maatregelen uitgewerkt. Voor de buren en voor buurtbemiddeling blijft het een lastige zaak om met deze klachten te  werken.

Bij langduriger verhuur kan er soms, al dan niet met medeweten van de verhuurder, een bemiddelingsgesprek georganiseerd worden.

Maar zolang eigenaren geen duidelijke gedragsregels ten aanzien van burenoverlast bepalen bij hun huurders, zal iedere oplossing slechts van tijdelijke aard zijn.