In de praktijk: impasse

Spannend en confronterend. Een bemiddelingstraject aangaan met je buur. Veel mensen willen een oplossing voor hun probleem. Maar om zelf in gesprek te gaan met degene met wie je de problemen hebt, is soms moeilijker dan gedacht. Zelfs met bemiddelaars erbij.

 

De buren hebben al jaren problemen met elkaar. Met ruzies, slapeloze nachten en stress tot gevolg. 

Het probleem: De ene buur klaagde over geluidsoverlast door de jonge tienerzonen van de buren. De andere buur had een klacht over intimidatie door de ander. Waar het in het begin nog ging over ballen in de tuin, schreeuwen en rennen, is het inmiddels uitgegroeid tot tienerfeestjes ’s avonds, wederzijds duwen en trekken op straat en dreigend op elkaar af rijden door beide buren. Na zoveel jaar zijn de meningen over elkaar al stevig ingeklonken. Buurtbemiddeling, op aanraden van de wooncorporatie, wordt met een flinke dosis scepsis aanvaard.

Het organiseren van een bemiddelingsgesprek vraagt om veel gesprekken door de bemiddelaars met beide buren apart. Beiden komen met voorwaarden die een gezamenlijk moment in de weg staan. Een impasse dreigt. De bemiddelaars nemen het heft in handen en vatten de situatie op een neutrale en feitelijk manier samen. Zonder schuldigen aan te wijzen of meningen te uiten beschrijven zij de situatie waar men in zit en vragen daarbij om een reactie van de buren. Juist dat feitelijke en neutrale maakt iets los bij hen. Voor de buren is de situatie namelijk helemaal niet zo feitelijk en neutraal.

Deze situatie vraagt om een wijze buur die de eerste stap zet. Met de nodige diplomatie weten de bemiddelaars eindelijk één van de buren deze eerste stap te laten zetten zonder gezichtsverlies.

Uiteindelijk heeft het gesprek plaats gevonden. Tot verassing van iedereen bleek het gesprek al gauw een positieve kant op te gaan. Nu beide buren elkaar zagen, werd het duidelijk dat ze allebei ongelukkig waren met de situatie. Dat er achter 'die boze buur' een gewoon mens zat gaf de mogelijkheid om elkaar nu rustiger te benaderen. De bemiddelaars hielpen de buren om het probleem terug te brengen naar hanteerbare en veranderbare acties. Na alle moeite die het gekost had om elkaar te ontmoeten, bleken afspraken nu goed te maken.

Zes weken na de bemiddeling gaven beide buren aan dat het nu een stuk prettiger wonen was. De grootste problemen waren opgelost en kleine problemen werden snel door beiden opgepakt.

Zelfs als buren er eigenlijk niet meer op hopen kunnen bemiddelaars ruimte tot toenadering zien en aangrijpen om buren hier naartoe te bewegen.